PARS TARAVA FARAYAND CO.

(Pervaporation process) مقدمه: معرفی فرآیند تراوش تبخیری

فن آوری جداسازي غشایی در سال­های اخير رشد چشم­گيري داشته و با بهره گيري از ويژگيها و توانايي هاي خاص خود توانسته است براي بسياري از فرآيندهاي کلاسيک جداسازي رقيب قدرتمندي به شمار آيد. تراوش تبخيري يکي ازفرآيندهاي مهم در فناوری جداسازي به کمک غشاء می باشد که در طول 15 سال گذشته توسعه قابل قبولي درصنايع شيميايي به عنوان يک ابزار موثر به منظور جداسازي و بازيافت مخلوط مايعات داشته است.

تراوش تبخيري يک فرآيند جداسازي پيچيده است. به این معني که انتقال جرم و انتقال حرارت درآن به صورت همزمان اتفاق مي افتد. خصوصيات جداسازي در این فرآیند به شدت تحت تاثير مقدار جزء استخراجي (تراوش کننده) درمخلوط خوراک است. اين فرآيند اساساً براي جداکردن (يا به عبارت بهترخارج کردن) يک مقدار اندک مايع از يک مخلوط مايع مناسب می باشد. اين فرآيند جداسازي زماني جذابيت بيشتري دارد که مخلوط مايع خوراک دارای نقطه آزئوتروپ باشد. آزئوتروپ زماني اتفاق مي افتد که فازهاي بخار و مايع  داراي ترکيبي يکسان ازجزء قابل استخراج باشند. مخلوط­هاي حلال های آلي با آب در ناحيه­اي که حلال آلي تقريباً در حال خالص شدن است، آزئوتروپ تشکيل مي دهند و اين امر از خلوص بيشتر حلال جلوگيري مي کند و در نتیجه تقطير معمولي براي جداسازي هر مخلوطي مناسب نيست.

بزرگترين کاربرد واحدهاي صنعتي جداسازي غشايي مايع  بخار، آب زدايی از ترکيبات آلی مي باشد. در اکثر حالات دفع آب تا ميزان چند ppm مد نظر می باشد. حتي اگرتقطير هم ممکن باشد، اين عمل براي دفع مقادير اندک آب بسيارگران است. هزينه جداسازي (شامل هزينه های سرمايه گذاري و عملياتي) در روش تراوش تبخيري درحدود یک سوم هزينه  جداسازي با روش تقطير آزئوتروپي و يا روش جذب می باشد.

آب زدايي از اتانول، متانول و ايزوپروپانول نمونه هایی رايج از به کارگيري فرآيند تراوش تبخيري مي باشند. هم اکنون صدها واحد عملياتى تراوش تبخيري درسرتا سر جهان درحال کار هستند، که اغلب آنها مشغول آب زدايي از حلال هاي آلي مي باشند. با توجه به داده های آزمایشگاهی و بررسی کارهای تحقیقاتی و صنعتی انجام گرفته در زمینه فرآیند تراوش تبخیری می توان گفت سه ترکیب شیمیایی متانول، اتانول و ایزوپروپانول بیشترین میزان تحقیقات و فعالیت­های علمی و صنعتی را به خود اختصاص داده اند. به گونه ای که این ترکیبات دارای بالاترین راندمان جداسازی در فرآیند تراوش تبخیری می باشند. راندمان جداسازی شامل دو پارامتر مهم ضریب جداسازی و تراوش پذیری می باشد. در یک فرآیند غشایی تراوش تبخیری هرچه میزان ضریب جداسازی و تراوش پذیری بالاتر باشد، راندمان جداسازی بیشتر می باشد. البته توجه به این نکته ضروری است که این دو پارامتر عموماً با یکدیگر رابطه عکس دارند و بنابراین آنچه اهمیت دارد یافتن یک نقطه با شرایط بهینه برای شرایط عملیاتی جداسازی می­باشد.

Send mail to info@parstarava.com with questions or comments about this web site.